środa, 10 czerwca 2026 r.
(Mt 5, 17-19)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem, powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim”.
„Kto je wypełnia i uczy wypełniać”. Dlaczego Jezus przypomina swym uczniom o ważności przykazań? Może dlatego, iż Jego wymagające i zaskakujące nowością nauczanie prowadziło wielu do wniosku, iż występuje przeciwko przykazaniom i tradycjom. Natomiast On pragnął przywrócić istotę przykazań i tradycji, co często zostało przykryte drobiazgowością wymagań w zachowaniu prawa. Gdy pytają Go, które z przykazań jest największe, On podkreśla, że wszystkie streszczają się w miłości Boga i bliźniego. To zaproszenie i dla nas, by motywem wypełniania przykazań i tradycji było wytrwałe pełnienie woli Ojca.
Rozważania przygotowuje Ksiądz dr hab. Janusz Lekan, prof. KUL