sobota, 14 marca 2026 r.
(Łk 18, 9-14)
Jezus opowiedział niektórym, co dufni byli w siebie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść: „Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak w duszy się modlił: „Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie: zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik. Zachowuję post dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam”. A celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi, mówiąc: „Boże, miej litość dla mnie, grzesznika!” Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony”.
„Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie”. Szukać swej wartości przez porównanie się z innymi ludźmi, i to widząc tylko ich słabości? Droga pychy nie może być miejscem rozmowy z Bogiem. On zna doskonale każdego z nas i nigdy nie staje przed nami jako Sędzia, który widzi tylko nasze grzechy. Może więc warto przemienić te słowa na: Boże, dziękuję Ci że jestem jak inni ludzie – pokorni, przychodzący z pomocą, wrażliwi na krzywdę drugiego. By w ten sposób uczyć się widzieć najpierw dobre postawy i zachowania wśród otaczających nas ludzi. Z pokorą w prawdzie o sobie stawać przed Bogiem.
Rozważania przygotowuje Ksiądz dr hab. Janusz Lekan, prof. KUL