piątek, 19 czerwca 2026 r.
(Mt 6, 19-23)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje. Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest zdrowe, całe twoje ciało będzie rozświetlone. Lecz jeśli twoje oko jest chore, całe twoje ciało będzie w ciemności. Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, jakże wielka to ciemność!”.
„Gromadźcie sobie skarby w niebie”. Jak to rozumieć? Do nieba, stanu wiecznej szczęśliwości, można zabrać tylko dobro, które uczyniliśmy tu na ziemi. Mam więc zająć się tylko myśleniem o dobru innych, nie troszcząc się o własne potrzeby? Nie. Przecież Jezus nauczył nas modlitwy o chleb na dzisiaj. Jak nie dać się omotać żądzy pieniądza? Mieć świadomość, jak bardzo jestem obdarowany wszystkim, co pochodzi z Bożej miłości. Widzieć, jak bardzo podoba się Bogu, gdy czynię coś bezinteresownie. Mieć kryterium rozróżniania tego, co koniecznego od tego, co zbyteczne; tego, co wieczne, od tego, co czasowe.
Rozważania przygotowuje Ksiądz dr hab. Janusz Lekan, prof. KUL