niedziela, 24 maja 2026 r.
(J 20, 19-23)
Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: „Pokój wam!” A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: „Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”.
„Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam”. Świadomość misji, jaką Jezus powierza swoim uczniom, może napełnić lękiem. W takim już trwali, bo drzwi były zamknięte z obawy, by nie spotkał ich taki sam los, jak ich Mistrza. Obecność Jezusa napełnia ich serca pokojem. W takie serca Jezus wlewa szczególne tchnienie – szczególny osobowy dar: swojego Ducha, który będzie ich Obrońcą. A jednocześnie Mocą do realizacji misji pokoju: jednania ludzi z Bogiem. Będę prosił Ducha Świętego, aby napełniał moje serce Chrystusowym pokojem. By czynił ze mnie człowieka jednania. Bym zawsze żył w prawdzie.
Rozważania przygotowuje Ksiądz dr hab. Janusz Lekan, prof. KUL