niedziela, 14 czerwca 2026 r.
(Mt 9, 36 – 10, 8)
Jezus, widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo».
Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.
A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.
Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».
„A oto imiona dwunastu apostołów”. Za każdym imieniem kryje się konkretna osoba z konkretną, niepowtarzalną historią życia. Co je łączy? Uznanie przez Jezusa za gotowych wypełniania Jego zbawczej misji. Uczynienie ich fundamentem, na którym Jezus buduje swój Kościół. To On ich uzdalnia do tego dzieła. Każdy z nas jest w Kościele z zaproszenia Jezusa, choć dokonało się to różnymi drogami. Nikt z nas nie traci swej osobowości w tej wspólnocie. Każdy jednak jest odpowiedzialny za pełnienie misji powierzonej przez Jezusa. Z Bożą pomocą wypełniać swe zadanie i prosić o nowych żniwiarzy Pańskich.
Rozważania przygotowuje Ksiądz dr hab. Janusz Lekan, prof. KUL